Wybór materiału na meble zaczyna się nie od koloru frontu, lecz od odpowiedzi na pytanie, jak dany element będzie używany przez kolejne lata. Szafka w przedpokoju, blat stołu i półka nad biurkiem pracują w zupełnie innych warunkach, dlatego identyczny surowiec nie musi być dobrym rozwiązaniem dla każdego z nich. Liczą się odporność na wilgoć, ścieranie i uderzenia, możliwość naprawy, stabilność oraz sposób wykończenia powierzchni. Dopiero po zestawieniu tych parametrów z budżetem można rozsądnie ocenić, jaki materiał wybrać na meble.
MDF, czyli dobry kompromis między formą a trwałością
MDF powstaje z włókien drzewnych sprasowanych pod wysokim ciśnieniem, dzięki czemu ma jednorodną strukturę i dobrze nadaje się do frezowania oraz lakierowania. To przewaga tam, gdzie projekt wymaga gładkich frontów, zaokrągleń, rowków albo detali trudniejszych do wykonania na klasycznej płycie wiórowej. Znaczenie ma także gęstość, ponieważ dobrze dobrany MDF utrzymuje okucia i daje równą powierzchnię pod wykończenie. Dlatego meble z MDF sprawdzają się w kuchniach, garderobach i zabudowach, gdzie wygląd frontu jest równie ważny jak funkcjonalność.
Przy wyborze trzeba jednak rozróżnić sam rdzeń płyty od jego zabezpieczenia, ponieważ MDF bez odpowiedniego wykończenia nie powinien być traktowany jako materiał odporny na stały kontakt z wodą. W praktyce warto sprawdzić klasę płyty, grubość elementu oraz rodzaj obrzeża, a w pomieszczeniach wilgotnych zwrócić uwagę na rozwiązania przeznaczone do takich warunków. laminowany MDF może być rozsądnym wyborem, gdy potrzebna jest powtarzalna powierzchnia, łatwe czyszczenie i duży wybór dekorów.
Najważniejsze cechy, które warto sprawdzić przed zamówieniem, to:
-
Gęstość i grubość płyty dopasowane do obciążenia;
-
Jakość laminatu lub lakieru oraz odporność powierzchni na ścieranie;
-
Rodzaj obrzeża chroniącego krawędzie przed wilgocią i uszkodzeniami;
-
Sposób montażu zawiasów, prowadnic oraz innych okuć.
Laminowana płyta wiórowa a MDF – kiedy liczy się praktyczność
laminowana płyta wiórowa jest wykonywana z wiórów drzewnych połączonych żywicą i pokrytych warstwą dekoracyjną, dlatego od lat pozostaje popularnym rozwiązaniem w produkcji korpusów, regałów i zabudów. Jej mocną stroną jest stosunek ceny do powierzchni, szczególnie przy dużej liczbie prostych elementów. Jakość płyt może się różnić, dlatego sama nazwa materiału nie przesądza o trwałości mebla. Warto sprawdzić klasę emisji, grubość, odporność powierzchni oraz zabezpieczenie krawędzi.
Pytanie MDF czy płyta wiórowa ma sens dopiero po określeniu zastosowania. MDF zwykle lepiej sprawdza się przy frezowanych frontach i detalach, natomiast płyta wiórowa jest praktyczna przy prostych korpusach, półkach i dużych powierzchniach, gdzie nie potrzebujemy skomplikowanej obróbki. W obu przypadkach dużo zależy od konstrukcji: słabe podpory, łączenia albo niezabezpieczona krawędź mogą skrócić życie mebla szybciej niż sam wybór płyty. Z tego powodu materiały na meble należy oceniać razem z okuciami, grubością elementów, sposobem montażu i warunkami użytkowania.
Naturalny dąb – wybór na lata
Drewno zachowuje cechy, których nie da się całkowicie odtworzyć w płytach meblowych: indywidualny układ słojów, różnice koloru i możliwość wielokrotnego odnawiania powierzchni. Dąb jest twardym gatunkiem, dlatego nadaje się na stoły, blaty i półki, choć trwałość zależy też od suszenia, konstrukcji i wykończenia. Drewno pracuje pod wpływem temperatury i wilgotności, więc nie należy ustawiać mebla przy źródle ciepła ani traktować niewielkich zmian wymiarów jako wady. Przy właściwej pielęgnacji powierzchnię można odświeżyć, zeszlifować i ponownie zabezpieczyć.
Jeżeli porównujemy materiały na meble pod kątem konkretnego wnętrza, nie istnieje jeden uniwersalny najlepszy materiał na meble. Do prostych korpusów ekonomicznym rozwiązaniem może być płyta laminowana, do efektownych frontów MDF, a do stołu lub półki przeznaczonej na wiele lat naturalny dąb. W Reelken można znaleźć przede wszystkim produkty z litego drewna dębowego, w tym stoły, półki i deski kuchenne, dlatego przy wyborze warto patrzeć nie tylko na cenę, ale również na grubość elementu, rodzaj wykończenia, wymiary i sposób pielęgnacji. Taka ocena jest praktyczniejsza niż uznanie jednego surowca za z definicji lepszy od pozostałych.